Lekker Tafelen
Online foodmagazine voor iedereen

Valencia, stad voor lekkerbekken

0 1.006

Valencia, stad voor lekkerbekken – Ook al ben ik een weekje op vakantie, dan betekent het niet dat het hele eet-gebeuren me koud laat. Nee, juist op vakantie ben ik misschien nog wel extra nieuwsgierig naar de eetcultuur van de plek waar ik op dat moment ben. Al verschillende keren eindigde ik in een keuken of wordt me vol passie uitgelegd hoe dat ene gerecht nu precies gemaakt wordt. Op een servetje of de achterkant van het dagmenu schijf ik dan snel het recept op en hoop daar thuis nog wijs uit te worden. Soms lukt dat en soms ook helemaal niet, reden om weer een keertje terug te gaan en het nog eens te vragen denk ik dan maar.

De afgelopen week zat ik in Valencia, de 3e stad van Spanje en de bakermat van de paella (de rijstvelden liggen letterlijk om de hoek op nog geen uurtje fietsen). Stomtoevallig kwam er tegelijkertijd een persbericht in de mailbox van Lekker Tafelen waarin aangekondigd werd dat vanaf 18 juni tot 28 juni de Cuina Oberta, de 12e editie van de restaurantweek plaatsvindt. Dat Valencia al een waar paradijs is voor lekkerbekken, was ik na de eerste dag al achter, maar er is altijd meer te ontdekken. Na wat heen en weer mailen en sms-jes stond er een afspraak met Miriam Mascarós van het buro toerisme van Valencia (VLC).

Of we al paella gegeten hadden, naar de rijstvelden geweest waren, Horchata hadden gedronken of de cocktail van Valencia ‘Agua de Valencia’, in de Mercat de Colon waren geweest of de prachtige stad der Kunsten en Wetenschappen al hadden gezien, brak de spraakwaterval (ja ook in het Engels) los zodra we elkaar hadden gevonden. Om de paella kan je niet heen en naar de rijstvelden waren we ook al gefietst. Net zoals we ook al een groot deel van de stad Valencia doorgecrosst waren op de fiets. Overal liggen fietspaden dus dat is prima te doen.

De Horchata, een gezoet drankje van aardamandelen ook al geproefd daarom de eerste stop Cafe de Las Horas voor Agua de Valencia, het water van Valencia. Vergis je niet in de naam en denk niet dat dit vocht is om op een warme dag een liter van naar binnen te klokken. Deze cocktail van sinaasappelsap, wodka, cointreau, cava en ijsblokjes drink je rustig aan het eind van de middag, één glaasje of misschien twee is genoeg als je de rest van de avond nog helder genoeg de rest wil ontdekken. Cafe de Las Horas is trouwens een plek die je gezien moet hebben, vraag rond en een ieder kan je de weg wijzen. Wil je zelf een keer dit ‘watertje’ maken, kijk dan hier hoe Marc, de eigenaar van Café De Las Horas, het voordoet.

Restaurante La Lola

Of we Restaurante La Lola kenden? Heel eerlijk, het staat in alle boekjes over Valencia en meestal skippen we die juist omdat het dan juist weer vol met toeristen zit. Maar ach, een kijkje kan geen kwaad dus een steegje ingedoken en ons maar laten leiden. Het steegje staat vol met tafels, vrolijk in het wit en rood. Bakken vol geraniums en een vrolijk fluitende kanarie in een kooitje aan de muur. “Het is hier echt heel lekker hoor, we zijn hier nu voor de tweede keer” wordt ons in het Nederlands door een stelletje aan een van de tafels toegefluisterd. Jesus, de eigenaar, loopt vrolijk rond, legt bij elke tafel uit wat er precies geserveerd wordt en ook de rest van het personeel loopt met een brede glimlach rond. “Heb je morgen tijd? Kom dan tijdens de lunch, dan laat ik je proeven hoe een echte paella smaakt!” nodigt hij uit.

Ik zou wel raar zijn als ik nee zou zeggen, dus de volgende dag zo rond half 2 (ja, ook lunchen doen de Spanjaarden later) terug naar het steegje, dat midden in het oude deel van de stad ligt. Binnen ‘no time’ zitten alle tafeltjes vol, deze keer alleen met Spanjaarden. Die houden het ‘s middags niet bij een boterham met kaas, maar gaan heerlijk uitgebreid tafelen. Glaasje wijn of cava erbij en maar genieten tijdens de heetste uren van de dag. Een lunchmenu kost 15 euro en daarvoor krijg je twee soorten tapas, paella en een dessert. Pickles en de huisgemaakte hummus met toast worden standaard bij iedereen op tafel gezet.

Er is nogal wat te kiezen in het tapas deel: inktvis met paddenstoelen, gerookte zalm cake, geroosterde groenten, mosselen, salade met geitenkaas. Wij kiezen voor de Surprise, pakketjes met garnalen, knoflook in kaas met een rood fruit en mango saus en de Gazpacho met ijs van gerookte Idiàzabal kaas en ansjovis. Inderdaad, deze tapas zijn van een ander niveau.

Binnen de paella is er genoeg te kiezen. De ‘antieke’ met kip en konijn, een vegetarische paella, de Fideua paella met zwarte rijst en inktvis, de paella met schelpdieren en krab of eentje met eend. Wij kiezen voor de ‘Arroz Senoret’, met garnalen, inktvis en zeeduivel. Het is de paella voor de dames legt Jesus uit. De garnalen zijn ontdaan van hun harde velletje zodat de dames hun handen niet vies hoeven te maken. Wanneer je zelf de garnalen nog moet pellen dan heb je de Senor-versie te pakken, voor de mannen dus, die mogen hun handen wel vies maken.

Ik zal je de oh’s en ah’s besparen, het was gewoon heerlijk. De paella was absoluut heerlijk, maar alleen voor de prachtige heerlijke tapas zou je hier al een keertje naar toe moeten. Het dessert was letterlijk de kers op de taart. Aan het einde schuift Jesus nog even aan. Ook in Spanje is er tegenwoordig de verplichting dat de kok en het personeel moet weten welke gerechten geschikt zijn voor welke allergieën, maar alle gerechten bij La Lola zijn standaard al glutenvrij vertelt hij. Zijn vader maakte overigens de beste paella, traditioneel gekookt op hout van de sinaasappelboom. Het liefst zou Jesus dat ook in zijn restaurant doen, maar helaas kan dat niet. Lokaal en vers, moet ik het nog noemen, zijn steekwoorden hier.

Waar de naam La Lola vandaan komt vraag ik hem nog op de valreep. Jesus vertelt dat hij een jaar of 20 geleden in Londen werkte in Spaanse restaurants. Standaard ingericht met afbeeldingen van een stier of een torero en allemaal met dezelfde gerechten op het menu. Toen hij terug kwam in Spanje om zijn eigen zaak te openen wilde hij vernieuwend zijn, wel de Spaanse keuken, maar net anders. Lola was een van de weinige zangeressen die tijdens de dictatuur van Franco ook buiten Spanje bekend was, zij was ook vernieuwend, net zoals hij met zijn restaurant wilde. De link werd gemaakt en La Lola werd geopend. Dat er zo nu en dan begeleiding is van zang en dans is op deze plek eigenlijk niet meer dan logisch.

Ben je in Valencia en wil je hier een keertje eten, ga er dan lunchen tussen de Spanjaarden. Is een menu teveel neem dan één van de à la carte-gerechten, meer dan genoeg keuze en ook die heerlijke tapas staan daarop.

Nog meer leuke (lekkere) adresjes

Valencia is voor lekkerbekken zei ik al en daarom geef ik je nog wat adresjes die niet in de boekjes staan maar wel hele lekkere dingen serveren. Ze liggen allemaal in de wijk Rufaza, waar ook een leuke overdekte markt ligt waar de lokale bevolking de boodschappen doet. Een wijk die in opkomst is en waar je veel leuke restaurantjes met leuke prijzen kan vinden. Wat voorbeelden: El Almacen (Calle Sueca 41) en La Tasqueta del Mercat (Calle Maestro Aguilar 2). Je kan gokken dat je een tafeltje hebt, maar ik zou in het weekend zeker even reserveren. Om 11 uur ‘s avonds stonden er nog mensen in de rij voor een tafeltje. Een andere aanrader is Maipi (Maestro José Serrano 1). Hier hangen foto’s van voetballers aan de muur en staat een deel van de tapas op de bar. Je wijst aan wat je graag wilt hebben. Visgerechten hebben ze ook, maar dat ligt eraan wat ze op de markt hebben gekocht en wisselt dus per dag, zo hoort het ook!

Ga je de komende dagen nog naar Valencia vraag bij het buro voor toerisme welke restaurants meedoen aan de restaurant week. Van tapasbarretjes tot sterrenrestaurants, heel veel restaurants bieden menu’s aan voor leuke prijzen. Heb je dat geluk niet, in november is er weer een restaurantweek, ik zou alvast zoeken naar een goedkope vlucht!

Meer informatie:

Buro voor Toerisme Valencia (VLC): http://www.visitvalencia.com

Restaurante La Lola: http://www.lalolarestaurante.com

Restaurante El Amacen: https://www.facebook.com/AlmacenNCR

Restaurante La Tasqueta del Mercat: https://www.facebook.com/latasquetadelmercat

Café De Las Horas: www.cafedelashoras.com

Printen

Deze recepten en tips zijn mogelijk ook interessant

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website maakt gebruik van functionele en commerciële cookies. Zonder deze cookies is deze website niet mogelijk en ze helpen u aan een betere gebruikerservaring. Oké Lees meer