Koolrabi

Wat is koolrabi precies?

Koolrabi is een koolgroente met een verdikte stengel, een zogenaamde stengelknol. Dat zie je goed als je een koolrabi uit de grond trekt: de knol zit niet onder de grond, maar vormt zich erboven. Daardoor wordt koolrabi soms bij de knolgroenten genoemd, maar botanisch hoort hij bij de koolgewassen. Deze knol wordt door de plant gebruikt om voedingsstoffen op te slaan. Niet alleen voedingsstoffen die voor de plant belangrijk zijn, maar ook voedingsstoffen die voor de mens belangrijk zijn. Koolrabi is dan ook een heel gezonde groente. De groente bevat veel vezels, vitamine C, vitamine B, maar ook calcium, kalium en magnesium.

Verwar de koolrabi trouwens niet met koolraap of knolraap. Dit zijn compleet andere groenten. Ze zijn wel met elkaar verwant, maar de koolraap is beslist een wintergroente, is geel van kleur en smaakt nog wat zoeter dan de koolrabi. De knolraap, ook wel meiknol genoemd, is wel een voorjaars- en zomergroente, net als de koolrabi, en smaakt nog meer radijsachtig.

Een echte seizoensgroente!

We hebben het hier over een echte seizoensgroente. Koolrabi wordt in ons land vooral geoogst in het late najaar en de vroege zomer. Toch loopt het seizoen vaak wel wat verder door de zomer in. Er wordt ook wel koolrabi ingevoerd uit het buitenland (vaak uit Duitsland) en daardoor is de groente inmiddels bijna jaarrond verkrijgbaar in Nederland.

Hoe smaakt deze groente?

Rauwe koolrabi heeft een heel knapperige structuur. Je zou de smaak wel enigszins kunnen vergelijken met die van selderij, maar er wordt ook wel een vergelijking gemaakt met radijs. Gekookt smaakt de groente weer heel anders, meer zacht en zoetig, en heeft het meer weg van koolraap en in de verste verte iets van gekookte bloemkool. De structuur van gekookte of gebakken koolrabi lijkt wel wat op die van knolselderij. De paarse koolrabi smaakt overigens hetzelfde als de groene. De structuur en de kleur aan de binnenkant van de knol zijn ook hetzelfde. Het verschil zit hem dus vooral in de kleur van de schil. En die verwijder je meestal voordat je hem gaat bereiden. Dus je hoeft niet speciaal op zoek naar koolrabi in een bepaalde kleur vanwege het ‘kleureffect’ in je gerechten. Overigens is het niet zo dat de schil van de koolrabi beslist oneetbaar is. Je kunt de heel jonge exemplaren wel ongeschild bereiden, maar van de wat grotere knollen kun je de schil beter verwijderen. Dit gaat het makkelijkst met een dunschiller.

Verse koolrabi kopen; dit is waar je op moet letten

Als je koolrabi gaat kopen, let dan op de volgende dingen: om te beginnen, mocht er nog blad aan de koolrabi zitten, kijk dan of dat er nog fris en stevig uitziet. Is het blad verlept en begint het al bruin te worden, dan is de knol oud en kun je hem beter laten liggen. Kijk verder naar hoe fris en onbeschadigd de schil eruitziet. Als er rotte plekjes of zachte plekjes in de schil zitten, laat de knollen dan ook maar liggen. Ze kunnen zich onder de schil veel verder uitgebreid hebben dan wat je alleen aan de buitenkant kunt zien. Voel dus of het een stevig aanvoelende knol betreft.

Een ander iets om op te letten is het formaat van de knollen. Zoek knollen uit die maximaal het formaat hebben van een flinke appel. Grotere exemplaren, die dus te ver doorgegroeid zijn en te laat geoogst, kunnen aan de binnenkant erg vezelig zijn en dat is niet echt lekker. Alleen zit er aan het verhaal over het formaat van de knol wel een ‘maar’! Er worden namelijk ook reuzenkoolrabi’s geteeld. En die reuzenkoolrabi’s zijn een variant die wel bedoeld is om uit te groeien tot een flink formaat. Deze soorten zijn dan wel goed van smaak en structuur. Je kunt vers gekochte koolrabi een paar dagen in de groentelade van de koelkast bewaren. Ook aangesneden exemplaren zijn, mits goed verpakt, nog wel een paar dagen in de koelkast houdbaar.