Lekker Tafelen
Online foodmagazine voor iedereen

Zalm; gezonde vette supervis

0 1.007

Zalmen zijn er in vele soorten en van groot tot klein. Wereldwijd zijn er wel meer dan 200 soorten. Verse zalm is supervoedsel net als alle soorten vette vis. De woorden vette vis zijn enigszins misleidend want vis is helemaal niet vet. Het vet wat er hier bedoeld wordt zijn omega 3 en omega 6. Wetenschappelijk is er bewezen dat dit spulletje een zéér positieve invloed heeft op hart, bloedvaten en op het brein van mensen. Dat zalm gezonde vis is, is mooi meegenomen als je van vis houd. Andere vette vissoorten zijn de alom bekende haringen en makrelen. Zalmen zijn eigenlijk trekvissen. Zalmen kunnen zowel in zoet als in zout water leven. Als de zalmen worden geboren dan vertrekken ze naar zee en blijven ze enkele jaren weg. Ze vreten zich dan vol en ze leggen vele duizenden kilometers af. Daarna trekken ze massaal naar hun geboorteplaats alwaar de vrouwtjeszalmen eitjes leggen die de mannelijke zalmen bevruchten. Daarna sterven de volwassen zalmen door uitputting, missie volbracht en een nieuwe generatie zalmen is geboren.

Van groot commercieel belang

Zalm gezonde visDe twee bekendste soorten die veelvuldig voorkomen zijn de “Pacifische zalmen” en de “Atlantische zalmen”. Dit zijn ook de twee soorten die wij eten. Je kunt zalm vers bereiden, er is gerookte zalm, rauwe zalm wordt ook wel gebruikt in sushi en er is zalm in blik. Zalm in blik is vaak de Pacifische zalm. Deze komen voornamelijk uit Noord Amerika. Atlantische zalm is beroemd en berucht. Het is een uitstekende kweekvis. In de Noorse fjorden, in koud en schoon water, gedijen ze goed. Deze zalmen zijn bijna allemaal voor de export en dit is meestal de zalm die wij op ons bord vinden. Daarnaast wordt dezelfde soort ook veel gekweekt in Schotland en in Ierse wateren.

Zalm in je keuken 

De crème de la crème onder de zalmen is wel de wilde Schotse zalm. Het visvlees is ook wat donkerroder van kleur. Dit komt door wat ze onderweg eten. Wilde zalmen voeden zich voornamelijk met garnaal-achtige diertjes, kleine kreeftjes en met schelpdiertjes. Voorts eten ze ook wel kleine visjes en in zoet water insecten. Er zijn gastronomen die beweren dat ze geen verschil meer proeven tussen wilde zalm en gekweekte zalm. Zelf ben ik het daar niet mee eens en ook vele goede chefkoks zijn een andere mening toegedaan. Verschil in smaak is er wel degelijk. Ook is er verschil in prijs. Wilde Schotse zalm is vele malen duurder dan zijn gekweekte broertje of zusje.

  Gekweekte zalm is allemaal ASC gecertificeerd

Zalm kun je krijgen als zijnde vers gesneden filets. Deze kun je stoven, bakken, grillen of pocheren. Als je rauwe filets hebt kun je er ook dunne sushi plakjes van snijden, maar neem dan zalm van sublieme kwaliteit. Hele zalmen worden ook in hun geheel over de lengte gefileerd en ontdaan van graten. Daarna worden ze in rookkasten warm of koud gerookt en in lange, dunne plakken gesneden. Deze kunnen wij dan weer kopen bij de visboer als gerookte zalmfilets. Moten zalm, de vissen worden dan rauw in de breedte in gelijke stukken gehakt, worden ingeblikt in conservenfabrieken en dan gekookt. Zo’n blikje kan gegeten worden op brood, maar kan ook in salades verwerkt worden. Gerookte Zalmsnippers eten mensen het liefst zo of op toast en brood of men gebruikt ze in salades. Voorts wordt er nog van dun gesneden filets “Graved lachs” gemaakt. Deze filets worden bewerkt met suiker, zout, peper, mosterd en veel verse dille. Veel mensen vinden dit een ware delicatesse. Graved lachs wordt veel geconsumeerd in de Scandinavische landen, in het Verenigd Koninkrijk en in Ierland. Vaak wordt het geserveerd met een balsamico vinaigrette. Ook hier geldt dat er in restaurants grif voor wordt betaald. Tenslotte is er ook nog zalmkaviaar. Dit zijn net als de Steurkaviaar rauw gezoute eitjes (kuit). Russen en Japanners zijn er gek op. Ik ben zelf fel tegenstander want heb liever, in het kader van de wereldvoedselvoorziening dat de eitjes met rust gelaten worden zodat er een nieuw zalmpje geboren kan worden.

Zalm in alle soorten en maten is dus een hele goede- en verantwoorde keuze op je bord. Ook hier geldt uiteraard “hoe verser, hoe beter” De wetenschappers raden mensen aan om minstens één keer per week 100 gram “vette” vis te eten.

Printen

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More