Nederlandse producten met Nederlandse etiketten: het lijkt vanzelfsprekend. Maar als het aan GroenLinks-PvdA ligt, hoeft dat straks niet meer. Met een wetswijziging willen ze supermarkten de ruimte geven om ook producten met een Engels, Frans of Duits etiket te verkopen. Goedkoper inkopen in het buitenland zou moeten leiden tot lagere prijzen in de supermarkt. Maar wat betekent dat voor onze eigen Nederlandse producten?
Buitenlandse producten in Nederlandse schappen
Volgens Kamerlid Jesse Klaver zorgt de verplichting van Nederlandse etiketten ervoor dat supermarkten duurder inkopen. Producenten vragen simpelweg meer voor producten die alleen in Nederland verkocht kunnen worden. Door etiketten in meerdere talen toe te staan, kunnen supermarkten makkelijker inkopen in landen waar de prijzen lager liggen. Maar dat betekent ook dat Nederlandse producten nóg meer concurrentie krijgen van buitenlandse alternatieven.
Want laten we eerlijk zijn: als supermarkten goedkoper kunnen inkopen in Duitsland of Frankrijk, waarom zouden ze dan nog kiezen voor producten van Nederlandse bodem? Wie garandeert dat Nederlandse zuivel, groenten, vlees en ambachtelijke producten niet verder naar de achtergrond verdwijnen?
Gevolgen voor boeren en producenten
Nederlandse boeren en producenten hebben het al zwaar. Hoge kosten, strenge regels en een markt die steeds meer onder druk staat. Nu krijgen ze daar nog een uitdaging bij: buitenlandse producten die makkelijker en goedkoper in de schappen belanden.
Voor de consument klinkt het aantrekkelijk—lagere prijzen aan de kassa. Maar tegen welke prijs? Minder vraag naar Nederlandse producten betekent minder inkomsten voor onze boeren en producenten. Het betekent meer import en mogelijk minder controle over de herkomst en productiewijze van wat we eten.
Meer buitenlandse import, minder Nederlands op tafel
Klaver wil met zijn wetswijziging de macht van grote producenten doorbreken. Maar werkt dit niet vooral in het voordeel van grote supermarktketens die liever groot en goedkoop inkopen dan investeren in lokaal en vers? Gaat deze stap er niet juist voor zorgen dat Nederlandse producten minder kansen krijgen?
Wie wil dat er eerlijke prijzen worden betaald voor ons eigen voedsel, dat boeren een toekomst hebben en dat we niet volledig afhankelijk worden van buitenlandse import, moet zich afvragen of dit wel de juiste weg is. Zijn we nog trots op wat we hier zelf maken? Of schuiven we dat straks zonder pardon aan de kant voor een goedkoper alternatief uit het buitenland?
