Lekker Tafelen
Online foodmagazine voor iedereen

Wijnreis Duitsland – Een boeiende ervaring

Een mooi verslag van een tweedaagse wijnreis naar Duitsland. We bezoeken vijf producenten in drie wijnregio’s. Hier lees je onze ervaring.

0 655

Wijnreis Duitsland – Een boeiende ervaring – Vroeg in de ochtend van zondag 21 augustus vertrekken we uit Den Haag voor een tweedaagse wijnreis naar Duitsland om vijf producenten in drie wijnregio’s te bezoeken. Onder muzikale begeleiding van Helene Fischer en Spider Murphy Gang zetten we koers naar ons eerste adres: Weingut Clemens Busch in Pünderich.


Clemens Busch

Na een rit van ruim 4 uur slingeren we de vallei van de Mosel binnen. De rivier is aan weerszijden omlijst door steile hellingen, waar vrijwel zonder uitzondering Riesling druiven zijn aangeplant. De tijd van het jaar maakt dat alle struiken goed in het blad zaten, waardoor de druivenstokken een groene deken op de rivieroevers vormen. Met dat uitzicht worden we door Rita, de vrouw van wijnmaker Clemens, getrakteerd op een glas Sekt. Een traditionele ontvangst, zo zal later blijken.

wijnreis-duitsland-een-boeiende-ervaring

Rita vertelt ons over het familiebedrijf, dat 16 hectare wijngaarden bezit – aangeplant met de traditionele Mosel-druif Riesling en 1 procent Pinot Noir. Zij en echtgenoot Clemens hebben medio jaren ’80 besloten om biologisch te gaan werken, en in 2005 zelfs volledig biodynamisch, met de achterliggende gedachte dat alleen op díe manier het wijngoed en de wijngaarden voor latere generaties nog beschikbaar en bewerkbaar kunnen blijven. Een dapper besluit in een gebied als Mosel, waar in natte jaren de dreiging van schimmel en ziekten aanzienlijk kan zijn. Als voorbeeld noemt ze 2016, waarbij de grote hoeveelheid regen in het late voorjaar voor problemen zorgde. De prognose is dat de oogst kleiner zal zijn dan normaal – het is nog te vroeg om iets zinnigs over de kwaliteit te zeggen. Over 2015 was ze meer opgetogen: de kwaliteit van de oogst is uitstekend en zal naar verwachting gestructureerde wijnen opleveren die goed zullen ouderen.

Bij een bespreking van de diverse wijngaarden legt Rita uit dat Clemens Busch zijn verschillende percelen zoveel mogelijk apart vinifieert, om zodoende het ‘terroir’ optimaal in de wijnen tot uiting te laten komen. De wijngaard Marienburg – met hollywoodletters – is historisch opgedeeld in percelen als, onder meer, Fahrlay (waar het veerpontje aanmeert) en Falkenlay (waar veel valken nestelen). De verschillen in ondergrond, die met name zichtbaar zijn in de diverse kleuren leisteen, zorgen voor verschillen in de aroma’s en smaken van de uiteindelijke wijnen.

Eenmaal aangekomen in het knusse proeflokaal mogen we de proef op de som nemen tijdens een proeverij van meer dan 10 witte wijnen. Hoewel de basis van het assortiment – de ‘Gutsweine’ – al blijk geeft van een hoge kwaliteitsstandaard en een zuivere, minerale stijl, komt het echte vuurwerk pas bij de apart gevinifieerde ‘lagen’. De jaargangen ’14 en ’13 komen in aroma zeer jeugdig  en ietwat gesloten over, maar hebben duidelijk voldoende zuren en concentratie om met enkele jaren rijping tot prachtige en aromatisch complexe wijnen uit te groeien. De toon voor de rest van de reis is gezet!

Weingut Willems-Willems

Na een smaakvolle boerenlunch vertrekken we richting Konz, een klein dorpje bij de Saar – een vertakking van de Mosel. Daar ontmoeten we Jürgen Hofmann en Peter Thelen van Weingut Willems-Willems, die ons een glas alcoholvrije Perlwein van het bevriende Fritz Müller in de hand schuiven, om vervolgens van wal te steken. We krijgen te horen dat Willems-Willems in feite behoort tot een samentrekking van twee familiebedrijven, Willems uit de Saar (Carolin Willems is de echtgenote van Jürgen Hofmann) en Hofmann uit Rheinhessen. Het door Willems-Wiillems bewerkte wijnbouwareaal is 6 hectare klein en beplant met Riesling (uiteraard), Pinot Blanc en Pinot Noir. Waar mogelijk wordt biologisch gewerkt. Certificering wordt echter afgehouden, omdat de schimmeldruk in het gebied hoog is. Liever behouden de wijnmakers zich het recht voor te sproeien in zeer moeilijke jaren, om toch gezonde druiven te kunnen oogsten.

Dat we te maken hebben met een modern wijnbedrijf blijkt wanneer we de wijnen gaan proeven en we worden geconfronteerd met de speelse labels. De meeste wijnen zijn daarbij afgesloten met een schroefdop. Jürgen vertelt dat ze eind jaren ’90 veel problemen hadden met kurkbesmetting – soms tot wel 40 procent – waardoor ze als een van de eerste wijnbedrijven in de regio zijn overgegaan op schroefdop.

Bij het proeven van de wijnen bemerken we in de ‘instapwijnen’ een iets eenvoudigere stijl dan we voorheen bij Clemens Busch proefden. Iets minder verfijnd wellicht. Maar, zoals ook in de Mosel het geval was, wordt het met de single-vineyard wijnen spannender. De aromatische intensiteit is hoger en met name de Riesling Niedermenniger Herrenberg trocken – van rode leisteen ondergrond – is fraai. Een rijpe, open stijl met aroma’s van appel, anijs en een sappige smaakstructuur. De pittige zuren die Riesling eigen zijn komen hiermee mooi in balans. Bijzonder is bovendien dat we ook hier weer een gerijpte Riesling te proeven krijgen: een 2008 Ortswein. Hoewel hij door het ontbreken van fruittonen aromatisch ietwat enkelvoudig is geworden – met een stevige dosis ‘goût de pétrole’ – heeft de wijn in de smaak nog altijd frisheid en spanning. Een voorbeeld dat goed gemaakte Riesling ook in een voordeliger prijsklasse best wat flesrijping kan hebben. We sluiten de proeverij af met enkele edelzoete wijnen, met als kers op de taart een fraaie Beerenauslese.

Met de honingachtige zoetheid nog in het geheugen lopen we naar de ‘wijnkelder’. In feite is het niet meer dan een kleine schuur achter het huis, vol met gistkuipen en roestvrijstalen tanks. Echte ‘garagistes’ dus. Toch schopte de pas 28 jaar oude Peter het vanuit deze garage bijna tot ‘Jungwinzer des Jahres 2016’. Iemand om in de gaten te houden.

We sluiten het bezoek af met een korte tour door de wijngaarden en checken vervolgens in in ons hotel. Later volgt nog een diner, begeleid door de wijnen van Willems-Willems, en een afzakkertje op het terras.

Weingut Winter

De volgende ochtend vertrekken we op tijd naar Rheinhessen, Dittelsheim om precies te zijn. Dat we door een (onbedoeld) toeristische route iets aan de late kant arriveren, mag de pret niet drukken. Ook hier krijgen we een verfrissend glas Sekt om de zintuigen los te maken. Producent Stefan Winter begeleidt ons vervolgens bij een proeverij van zes wijnen. Opvallend is de toegankelijkheid Grauburgunder en Riesling – zacht en fruitig met een beetje restzoet. Wijnen om jong te drinken.

De Rieslings die volgen komen jeugdig en ietwat gesloten over; het zijn de Ortswein en Grosses Gewächs ’Kloppberg’ uit de pas gebottelde jaargang 2015. In potentie zijn het grootse wijnen, maar zoals vaker het geval is moet men daarvoor even geduld hebben. Met een fraaie assemblagewijn van overrijp geoogste Chardonnay en iets vroeg geoogste Pinot Blanc eindigt ons bliksembezoek. We moeten immers door naar het nabijgelegen Bechtheim voor een rendez-vous met begenadigd wijnmaker en goede vriend van Stefan Winter: Jochen Dreissigacker.

Weingut Dreissigacker

Aangekomen op het moderne wijngoed van veelgeroemde wijnbelofte Jochen Dreissgacker nemen we plaats voor een proeverij van vrijwel uitsluitend Rieslings. De Grauburgunder aan het begin vormt de uitzondering. Tijdens het proeven vertelt Dreissigacker over hoe hij het bedrijf van zijn ouders overnam en daarbij de ruimte kreeg om zijn persoonlijke ideeën over wijnmaken vorm te geven: droge wijnen met focus op zuiverheid en expressie van de diverse wijngaarden, én met respect voor de natuur – Jochen boert biologisch. Dat uit zich in een veelheid van apart gevinifieerde ‘Lagenweine’, waarin het karakter van iedere wijngaard afzonderlijk tot uitdrukking komt. Na de vergisting blijven de wijnen gedurende een lange periode in grote vaten van hout of RVS op de gistresten liggen, waardoor ze sterk aan diepgang winnen. Terroirwijnen pur sang.

 

wijnreis-duitsland-een-boeiende-ervaring-9f

De kwaliteit van deze wijnen toont zich volgens Jochen eigenlijk pas na enkele jaren rijping, wanneer de varietale fruitaroma´s ruimte maken voor de ‘ware’ mineraliteit. Voor de ongelovigen wordt het bewijs voor het rijpingspotentieel van Dreissigackers Rieslings direct geleverd met een vergelijking van twee jaargangen Bechtheimer Geyersberg: 2014 en 2011. In de jonge wijn ruiken we frisse aroma’s van citrusvruchten en licht de ‘minerale’ geur van natte kiezelsteen, maar alles nog in vrij bedeesde vorm. De (iets) gerijpte Riesling toont zich veel opener en complexer, met een scala aan rijpe fruitaroma’s en een honingachtige zoetimpressie in de geur – terwijl de wijn krap één gram per liter aan restsuiker bevat en dus beendroog is.

Tijdens het proeven van de in totaal negen wijnen zien we de herdershond van het huis zenuwachtig worden. Met recht, want op de tafel achter ons verschijnen twee joekels van hammen, klaargemaakt door Jochens bloedeigen moeder. Het blijft een familiebedrijf. Terwijl iedereen met volle teugen geniet van het vlees met een frisse koolsalade – in al zijn eenvoud zo fantastisch – gaan de flessen van de diverse geproefde wijnen nog eens over tafel. De krachtigere Rieslings bewijzen hier geen moeite te hebben met de robuuste Duitse keuken. Wederom nemen we afscheid en met een goed gevulde maag vertrekken we naar ons laatste adres: Weingut Thörle in Saulheim.

Weingut Thörle

Rond de klok van 3 arriveren we bij het wijndomein Thörle. Ook hier staat een jonge generatie aan het roer, ditmaal in de vorm van twee broers: Johannes en Cristoph Thörle. Hoewel laatstgenoemde normaal gesproken verantwoordelijk is voor de zakelijke kant, worden we ontvangen door de boomlange wijnmaker Johannes. Met alle Rieslings die we de voorgaande anderhalve dag hebben geproefd, biedt het gevarieerde programma aan wijnen dat Johannes ons voorschotelt een welkome afwisseling. Naast Riesling verbouwen de broers Weissburgunder (Pinot Blanc), Grauburgunder (Pinot Gris), Chardonnay, Spätburgunder (Pinot Noir) en Silvaner op hun 20 hectare tellende land.

We proeven maar liefst 18 wijnen en hoewel de kwaliteit ook hier weer van basis tot top constant hoog is, springen de Silvaners en Spätburgunders er vooral uit. Sommige wijnmakers dichten de Silvanerdruif vergelijkbare kwaliteiten toe als het gaat om het overbrengen van terroir. Hoe het ook zij, we kunnen er niet omheen dat de verschillende Silvaners van de gebroeders Thörle stuk voor stuk bijzonder expressieve en complexe wijnen zijn, met net wat meer body en wat minder zuren dan de alom gelauwerde Riesling. De Spätburgunders – en dan met name de Saulheim ‘village’ en de twee single vineyards ‘Hölle’ en ‘Probstey’ – komen jeugdig over met aroma’s van rijpe kersen, rozenbottel en fijne kruiden, ondersteund door een, zeker voor Pinot Noir, stevige tanninestructuur. Dit zijn wijnen die zich probleemloos tussen de Bourgognewijnen uit de Côte de Nuits scharen.

Sinds de broers het wijngoed in 2006 van hun ouders overnamen zijn ze gebrand op het maken van kwaliteitswijnen met een ‘sense of place’ – de herkomst moet men kunnen proeven in de wijn. Ook hier zien we dus weer aparte vinificaties van de diverse wijngaarden: Schlossberg, Probstey en Hölle. Verschillen in ondergrond (kalksteen), hoogte, helling en ligging ten opzichte van de zon spelen een rol in hoe de uiteindelijke wijn zal ruiken en smaken. Zo komt de Riesling van de wijngaard Probstey – met zijn zuidelijke expositie een warme en zonnige wijngaard – opener, ronder en voller over dan die van de wijngaard Schlossberg, die wat minder zonnig gelegen is en daardoor een elegantere en meer ingetogen stijl voortbrengt.

Ons laatste bezoek wordt afgesloten met een rondleiding door de kelder. Hier zien we een samenspel van traditie en moderne techniek, getuige de oude houten foeders en de temperatuurgecontroleerde, dubbelwandige RVS vergistingsvaten. Heet van de naald is bovendien het nieuws dat de broers een nieuwe kelder aan het bouwen zijn. De ster van Thörle in Saulheim lijkt daarmee voorlopig nog verder te zullen rijzen.

Onderweg naar huis trakteren we onszelf nog op een Currywurst, gesneden door een wonderlijke Currwurst-Schneidemaschine (iedereen zou zo’n ding in huis moeten hebben!), om tegen middernacht weer in het Haagse te arriveren.

Deel jouw wijnmomenten met #jouwwijnvriend via Twitter | Facebook & Instagram

 

Printen

Deze recepten en tips zijn mogelijk ook interessant

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website maakt gebruik van functionele en commerciële cookies. Zonder deze cookies is deze website niet mogelijk en ze helpen u aan een betere gebruikerservaring. Oké Lees meer